Resolver GS1 Digital Link: co się dzieje po zeskanowaniu kodu 2D

Kod 2D z GS1 Digital Link wygląda jak zwykły adres internetowy, ale nie prowadzi bezpośrednio do strony produktu. Prowadzi do resolvera, czyli usługi, która dopiero w momencie skanowania decyduje, co pokazać.

To właśnie resolver sprawia, że jeden nadruk na opakowaniu może przez lata obsługiwać kartę produktu, przepis, instrukcję, e-etykietę i dane dla systemów partnerów handlowych. Bez niego GS1 Digital Link byłby tylko kolejnym statycznym linkiem w kodzie QR.

Krótka odpowiedź: resolver zamienia GTIN na odpowiednią treść

Resolver GS1 Digital Link to serwer, który odczytuje identyfikatory GS1 zapisane w adresie, odnajduje produkt i przekierowuje skanującego do odpowiedniej treści. Przy wyborze miejsca docelowego może brać pod uwagę dwa rodzaje informacji: o skanującym, na przykład język przeglądarki, oraz zapisane w kodzie, na przykład numer partii lub numer seryjny.

Sam kod na opakowaniu się nie zmienia. Zmienia się tylko konfiguracja resolvera, więc treść można aktualizować bez przedrukowywania etykiet.

Jak wygląda adres GS1 Digital Link

Adres zapisany w kodzie 2D składa się z domeny i ścieżki zbudowanej z identyfikatorów aplikacji GS1 (AI) oraz ich wartości. Przykład:

https://gtin.at/01/00012345000058/10/ABC123?17=271231

To działający adres produktu demonstracyjnego w resolverze Thing Identity. Możesz go otworzyć i zobaczyć, dokąd prowadzi.

Każdy fragment ma swoje znaczenie:

Przykład zawiera jeden kwalifikator i jeden parametr, ale może ich być więcej. W ścieżce po numerze partii może się pojawić na przykład numer seryjny (/21/...), a w zapytaniu kolejne atrybuty, takie jak waga netto czy data produkcji. Co oznacza każdy z numerów, takich jak /10/ czy /21/, sprawdzisz w naszym generatorze GS1 Digital Link. Po rozwinięciu listy kwalifikatorów lub atrybutów zobaczysz opis każdego identyfikatora.

Ten sam adres jest jednocześnie identyfikatorem i linkiem. Kasa sklepowa przygotowana na kody 2D wyciąga z niego GTIN, numer partii i datę ważności bez łączenia się z internetem. Telefon klienta otwiera go jak każdą stronę i wtedy do gry wchodzi resolver.

Jak ten sam GTIN wygląda w kodzie kreskowym EAN-13 i w kodach 2D, wyjaśniamy w artykule GTIN a EAN.

Co robi resolver krok po kroku

Od zeskanowania kodu do wyświetlenia strony mija zwykle ułamek sekundy, ale w tym czasie resolver wykonuje kilka decyzji:

1. Sprawdza poprawność adresu. Weryfikuje składnię GS1 Digital Link, kolejność kwalifikatorów i cyfrę kontrolną GTIN-u. Błędny adres, na przykład ten z niepoprawną cyfrą kontrolną, kończy się komunikatem, że to nie jest poprawny GS1 Digital Link, a nie przypadkową stroną.
2. Odnajduje produkt. Szuka rekordu powiązanego z GTIN-em, a jeśli w adresie są kwalifikatory, także treści przypisanych do konkretnej partii lub egzemplarza. Jeśli produktu nie ma, skanujący zobaczy komunikat, że strony nie znaleziono.
3. Ustala typ informacji. Jeśli skan nie prosi o nic konkretnego, wybiera link domyślny, zwykle kartę produktu. Jeśli w adresie jest parametr linkType, szuka treści tego typu.
4. Dobiera język. Porównuje języki ustawione w telefonie (nagłówek Accept-Language) z wersjami językowymi, które publikuje marka, i wybiera najlepsze dopasowanie. Ten sam adres https://gtin.at/01/00012345000058 otwiera stronę po polsku w przeglądarce ustawionej na polski, a po angielsku w przeglądarce ustawionej na angielski.
5. Odpowiada. Człowiekowi z przeglądarką zwraca przekierowanie do strony docelowej. Systemowi, który poprosi o dane, zwraca listę wszystkich dostępnych linków w formacie JSON.

Typy linków: jeden kod, wiele miejsc docelowych

Standard GS1 przewiduje, że jeden produkt może mieć wiele powiązanych zasobów, a każdy z nich ma określony typ. Typy pochodzą ze słownika GS1 Web Vocabulary i mają postać gs1:nazwa. Poniżej kilka najczęściej używanych, a pełną listę znajdziesz w słowniku typów linków GS1.

Aplikacja lub system, który wie, czego szuka, dopisuje typ do adresu i od razu trafia do właściwej treści. Produkt demonstracyjny ma kilka takich stron: ?linkType=gs1:certificationInfo prowadzi do certyfikatów, a ?linkType=gs1:quickStartGuide do poradnika. O typ, którego produkt nie ma, na przykład ?linkType=gs1:recipeInfo, resolver odpowie, że takiej strony nie znaleziono. Zwykły skan aparatem w telefonie nie dopisuje niczego, więc trafia do linku domyślnego. Dlatego link domyślny powinien prowadzić do strony, z której łatwo przejść do pozostałych treści.

Linkset: odpowiedź dla maszyn

Nie każdy skan wykonuje człowiek. Sieć handlowa, aplikacja dietetyczna czy system recyklingu chcą dostać od resolvera pełną listę zasobów, a nie przekierowanie na stronę.

Do tego służy linkset, czyli ustrukturyzowana lista wszystkich linków powiązanych z produktem, opisana w RFC 9264. System prosi o nią parametrem linkType=linkset albo nagłówkiem Accept: application/linkset+json. W odpowiedzi dostaje każdy typ linku, jego adres docelowy, tytuł i język. Tak wygląda linkset produktu demonstracyjnego. Dane można odczytać także jako JSON-LD, co ułatwia ich łączenie z danymi produktowymi w innych systemach.

Dzięki temu jeden kod obsługuje dwie zupełnie różne grupy odbiorców: konsumenta z telefonem i oprogramowanie partnerów handlowych.

Domena resolvera: najważniejsza decyzja na lata

Domena jest jedynym elementem adresu, którego nie da się zmienić po wydrukowaniu opakowania. Wybór resolvera to więc w praktyce wybór tego, kto będzie odpowiadał na skany przez cały okres życia produktu w obrocie, a często jeszcze dłużej.

Masz trzy możliwości:

• domena dostawcy usługi, na przykład gtin.at, najszybsza na start. Domena gtin.at należy do Thing Identity, które gwarantuje, że adresy w niej zawsze będą dostępne i będzie można je przekierować na dowolny cel, także do resolvera innej firmy,
• własna domena lub subdomena marki, skierowana na resolver dostawcy, dzięki której w razie zmiany dostawcy wystarczy przepiąć DNS. Thing Identity oferuje resolver także na własnej domenie marki, więc na przykład marka Pomidorek może drukować kody z adresem id.pomidorek.pl i korzystać przy tym z infrastruktury Thing Identity,
• globalny resolver GS1 pod adresem id.gs1.org, który może przekierować skan do resolvera wskazanego przez właściciela marki.

Resolver w Thing Identity

Thing Identity działa jako resolver zgodny ze standardem GS1-Conformant Resolver dla adresów z kluczem 01, między innymi pod krótką domeną gtin.at, której używają wszystkie przykłady w tym artykule. W praktyce oznacza to, że:

• każdy skan kończy się przekierowaniem do strony produktu w języku najlepiej dopasowanym do telefonu klienta,
• każda strona produktu jest osobnym typem linku, a strona domyślna obsługuje zwykłe skany aparatem,
• systemy partnerów mogą pobrać linkset w formacie JSON lub JSON-LD,
• po opublikowaniu zmian kolejne skany od razu trafiają do nowej treści, bez przedrukowywania opakowania.

Strukturę adresu dla własnego GTIN-u możesz sprawdzić w darmowym generatorze GS1 Digital Link.

Najczęstsze pytania

Podsumowanie

Kod 2D z GS1 Digital Link to stały identyfikator, a resolver to warstwa, która nadaje mu znaczenie w chwili skanu. Dzięki niemu jeden nadruk obsługuje wiele typów treści, wiele języków i zarówno konsumentów, jak i systemy partnerów handlowych.

Chcesz zobaczyć, jak resolver obsłuży Twój produkt? Wygeneruj kod w generatorze GS1 Digital Link albo umów bezpłatną konsultację.

Oficjalne materiały GS1

• GS1-Conformant Resolver Standard
• GS1 Digital Link Standard: URI Syntax
• GS1 Web Vocabulary: typy linków